تبلیغات
وبلاگ شخصی توفیق بیتوشی - توصیف با استفاده از حس شنوایی

تازه ها : ظرفیت شعر ایرانی جهانی نیست . . .
نویسنده :توفیق بیتوشی
تاریخ:شنبه 31 تیر 1391-07:51 ق.ظ

توصیف با استفاده از حس شنوایی

توصیف با استفاده از حس شنوایی

پروانه پیروتی، سال سوم، مدرسه راهنمایی شهید دستغیب بانه

دبیر: سعدی احمدی

ماه خوابیده بود وخورشید جانشینش، برعالم هستی چشم دوخته بود. در اتاق نشسته بودم وبه اعماق صداها فرو رفته بودم ومنتظر صدایی بودم تا میزبانش باشم. اما هیچ صدایی در گوشم آشیانه نمی کرد؛ سکوت، سکوت وبازهم سکوت، این همه سکوت بیانگر چیست؟ آیا مرا در ناآشنایی وتنهایی ها غرق می کند؟ آیا مرا برای پای نهادن در دنیای بی کسی ها وادار می کند؟ پس سکوت را چه می توان توصیف کرد؟ باید شیشه سکوت را بکشنیم و از پنجره خلوت ها عبور کنیم.

در حیاط نشستم. پرنده ها شادی خود را با نغمه وآواز در گوش من زمزمه می کردند. درختان با شاخه هایشان برگ ها را بای رقصدین در میان باد وادار می کردند تا خش خشی را برپا کنند. باد انگار باهوهویش قصد داشت تیر ترسش را برمن رها کند و برای هشدار مرا مورد هدف قرار دهد. همچنین شرشر آبی که برای جلوه دادن شور وشوقشان پایکوبی می کردند. این ها همه دست به دست هم داده و در آغوش طبیعت جایی گرفته اند این نغمه ها به گونه ای است که گویا گروه سرودی، آواز طبیعت را می سرایند. صدای بوق ماشین ها، ترقه بچه ها، گریه خواهرم، صدای آهن آهنگران وهزاران صدای دیگر که بیانگر توانایی ومهربانی های بیکران پروردگار است. آیا تا به حال فکر کرده اید که ناشنوایان از چه نعمت بزرگی بی بهره اند؟ پس باید خداوند را برای بخشش این  نعمت بی پایان شاکر باشیم.

آری یافتم که زندگی زیباست وزیباتر ان که، صدا وشنیدن، زندگی زیبا را آراسته تر می کند.

(منبع : انشا ونگارش، ماهنامه آموزشی، پژوهشی، خبری، اطلاع رسانی، تحلیلی سال سوم اردیبهشت 1391 شماره 19)






Check PageRank