تبلیغات
وبلاگ شخصی توفیق بیتوشی - گوران كیست؟

تازه ها : ظرفیت شعر ایرانی جهانی نیست . . .
نویسنده :توفیق بیتوشی
تاریخ:چهارشنبه 4 مرداد 1391-09:18 ق.ظ

گوران كیست؟


گوران

عبدالله بیگ فرزند سلیمان بیگ فرزند عبدالله بیگ به سال 1904 در حلبچه چشم به جهان گشود. اصلیت آن ها اهل شهر مریوان اند، لیکن پدربزرگش به حلبچه کوچ و آنجا را برای سکنی گزیدن خود وخانواده اش انتخاب نموده است. از همان هنگامه ی شعر سرودنش تخلص <<گوران>> را برای خود برگزید. گوران اسم یکی از طایفه های بزرگ کرد می باشد.

در همان اول کودکی نزد پدرش سلیمان بیگ که به سلیمان بیگ کاتب شهرت داشته، قرآن وکتب ابتدایی حجره ها را فراگرفته است. پس از آن در حجره ی مسجد پاشا در حلبچه به تلمذ پرداخته است. بیشتر دروس کتب حجره های آن روزگار را به اتمام رسانده، ولی درسال 1919 که حلبچه توسط  نیروهای انگلیسی اشغال شد، ناچارا از حلبچه به <<بیاره>> کوچ کردند، پس از مدتی به حلبچه بازگشتند و در همان دوران پدرش را نیز از دست داد. پس از آن در مدارس جدید آن هنگام به تحصیل ادامه داد. پس از پایان دوره ی متوسطه به علت فوت برادرش ناچار به همراه عبدالواحه نوری، پسردایی اش به مدرسه ی علمیه ی کرکوک می روند.

پس از اتمام تحصیلات به استخدام آموزش وپرورش در می آید و به تدریس می پردازد و در بسیاری از روستاهای اطراف حلبچه به عنوان معلم به کار اشتغال داشته است. به سال 1937 به کارهای فنی وجاده سازی مشغول بوده.

از سال 1942 تا 1944 به همراه دوتن از دوستانش در ایستگاه رادیوی شرق نزدیک شهر یافا در فلسطین به فعالیت های گوناگون فرهنگی پرداخته است. سال 1944 در پی مشکلاتی مالی که گریبان گیرش می گردد به دوسال حبس محکوم می گردد.

پس از آزادی از زندان در 1952 به سلیمانیه باز می گردد و به عنوان سردبیر روزنامه ی << ژین>> به کار می پردازد.بعد به مسكو می رود...

در مسکو برای فعالیت در انجمن کردشناسی بخش شرق شناسی آکادمی علوم سنت پترسبورگ، پیشنهاد می شود ولی به علت تشدید بیماری اش از فعالیت در این انجمن صرفنظر وبه سلیمانیه باز می گردد.

پس از بازگشت از مسکو، مدتی را در بغداد می ماند، پس از مدتی به سلیمانیه باز می گردد و در سال 1962جان به جان آفرین تسلیم و به دیار باقی شتافت.

گوران را باید از بزرگترین وتاثیر گذارترین شاعران کرد در کردی جنوبی دانست. گوران نقطه ی عطف و بنیانگذار شعر نو کردی است. وی با پیروی از شعر محلی کردی به سرودن اشعار هجایی پرداخت. این اقدام گوران در محافل ادبی آن روزگار که تابع شعر عوضی بودند، انقلابی به پا نمود؛ هر چند به مانند؛ آغاز شعر نو در ادبیات فارسی با مخالفت های سرسختانه  روبرو نشد. علت آن نیز وجود اسلوبی در ادبیات گذشته ی کردی بود که گوران از آن تبعیت  می نمود. در شعرهجایی قافیه و وزن شعر از اهمیت فوق العاده ی برخوردار است؛ گوران نیز همین روش را در نو کردن شعر به کار برد و تنها پس از وی بود که شعر سپید کردی آغاز گردید.






Check PageRank