تبلیغات
وبلاگ شخصی توفیق بیتوشی - با جوان هایی كار می كنم كه برای رویاهایشان وقت می گذارند

تازه ها : ظرفیت شعر ایرانی جهانی نیست . . .
نویسنده :توفیق بیتوشی
تاریخ:سه شنبه 31 مرداد 1391-10:15 ق.ظ

با جوان هایی كار می كنم كه برای رویاهایشان وقت می گذارند

با جوان‌هایی کار می‌کنم که برای رویاهایشان  وقت می‌گذارند
با جوان‌هایی کار می‌کنم که برای رویاهایشان وقت می‌گذارند
فرهیختگان: قطب‌‌الدین صادقی که به تازگی اجرای نمایش «خاطره‌ای نداشتم حتی اگر هزار سالم بود» را در تالار «حافظ» آغاز کرده، درباره این نمایش گفته است: «همه سعی‌مان بر این بود کاری در راستای تئاتر جدی، تفکربرانگیز با ابعاد هنری کامل به صحنه بیاوریم. وقتی نمایشی را با گروهی جوان اجرا می‌کنم، معمولا متن‌هایی انتخاب می‌کنم که با جوانی، سن و سال و تجربیات آنها هماهنگ باشد. وقتی با جوان‌ها همکاری می‌کنم نمایشنامه‌ای از چخوف را کار نمی‌کنم چون متعلق به نسل آنها نیست بلکه آثاری را انتخاب می‌کنم که پرخون و تحرک باشد و دغدغه‌ جوان‌ها در آن مطرح شده باشد.»
این استاد دانشگاه که با اجرای این نمایش چندمین همکاری‌اش را با گروه‌های جوان به صحنه می‌برد، افزود: معتقدم انتقال آموزه‌ها از یک نسل به نسل دیگر تنها از طریق کلاس صورت نمی‌گیرد بلکه باید در کار عملی و تجربی این انتقال را انجام داد تا مکمل دانش تئوریک باشد. در اولین شیوه تئاتر دانشگاهی، گروهی جوان دور یکدیگر جمع می‌شوند و باهم کار می‌کنند اما در شیوه دوم یک معلم با جوان‌ها کار می‌کند و این فرصت را به آنها می‌دهد تا از دانش و تجربیاتش بهره‌مند شوند. 
کارگردان نمایش‌های «قابیل» و «سرود مترسک پرتقالی» یادآور شد: همیشه در آثاری که با دانشجویان کار کرده‌ام این فرصت را به بچه‌های مستعد، علاقه‌مند و پیگیر داده‌ام که برای رویاهایشان وقت و عمر بگذارند. به آنها کمک می‌کنم تا شایستگی‌ها و توانایی‌هایشان را بروز دهند و هرگز با توان محدودشان کنار نمی‌آیم بلکه آنها را وامی‌دارم تا به تصویر برتری که از کار دارم برسند. 
قطب‌الدین صادقی درباره ویژگی آثار هنری که با گروه‌های جوان اجرا می‌شود توضیح داد: تصوری که از اینگونه تئاتر داریم تئاتری دینامیک، پر از تصویر و هیجان‌های بزرگ است و جوانان قابلیت‌های بالایی برای این نوع تئاتر دارند. از قدرت و شور جوانی آنها برای بیان مفاهیم پرتحرک و پرتصویر بهره می‌گیرم. 
او که نمایشش را با حضور ۳۲ بازیگر به صحنه می‌برد، ادامه داد: معمولا نمایش‌های پر پرسوناژ را انتخاب می‌کنم چون معتقدم حال که فرصتی پیش آمده به جوانان بیشتری امکان کار کردن بدهیم. معمولا موضوعاتی در راستای ارزش‌های والای انسانی همچون دوستی، آزادی، اندیشه و... انتخاب می‌کنم که بسیار قابل لمس است و جزو آرمان‌های جوانی است. او که علاوه‌بر کارگردانی نگارش متن «خاطره‌ای نداشتم...» را برعهده‌ دارد درباره بازنویسی این متن توضیح داد: «ژان پل سارتر» براساس متن اوریپید، متنی نوشته و من بسیاری از شاخ و برگ‌های اضافه‌اش را زدم و زبانش را معاصر کردم. سادگی را در زبان هم اعمال کردم و بسیاری از مفاهیمی را که متعلق به دوره ما نبود حذف کردم تا تبدیل به متنی بسیار شفاف شد. در کنار اینها امکانات حرکتی و تصویری آن را توسعه دادم.
منبع:فرهیختگان





Check PageRank